Πέμπτη, 14 Ιουνίου 2012

Συνέντευξη του Εαυτού μου - Χρυσούλα Βουζίνα




Σήμερα το πρωί, σηκώθηκα από το κρεβάτι, ξεκινώντας μια καινούργια μέρα. Πριν φύγω, κοιτάχτηκα στο καθρέφτη, μα αναρωτήθηκα μυστηριωδώς: « Ποια είμαι, τελικά…; » Τότε άρχισε ένας μονόλογος χωρίς φωνή, μόνο με σκέψη, μόνο με άφωνες ερωτήσεις που ο μόνος που μπορούσε να ακούσει, να σκεφτεί και να απαντήσει ήμουν εγώ κα μόνο εγώ…!!!


  • Τι μου αρέσει να κάνω;

Να είμαι με τους φίλους μου και να περνώ καλά μαζί τους. Να διαβάζω βιβλία αγάπης, περιπέτειας και μυστήριου. Να βλέπω ενδιαφέροντες ταινίες. Να παίζω στον υπολογιστή. Να χορεύω με παθός. Να τραγουδώ με όλη μου τη ψυχή. Να αθλούμαι. Να βοηθώ τους άλλους όταν με χρειάζονται και να τους κάνω να αισθάνονται όμορφα. Να γελώ και να χαίρομαι τη ζωή μου μαζί με τους άλλους.

  • Τι φίλους θέλω να έχω;

Θέλω να έχω φίλους που να με σέβονται και να μη με κοροϊδεύουν είτε μπροστά μου, είτε πίσω από την πλάτη μου. Να μπορώ να τους εμπιστευτώ και να είναι πάντα εκεί όταν τους χρειάζομαι. Να έχω φίλους αληθινούς, πραγματικούς, που να με αγαπούν και να νοιάζονται για εμένα όσο τους νοιάζομαι και τους αγαπώ και εγώ…!!!

  • Τι κάνω, τώρα, και κάθε μέρα;

Ζω για τη στιγμή. Προσπαθώ να απορρίψω όσα άσχημα μου συμβαίνουν και να εστιάζω στα καλά. Κτίζω το μέλλον μου, αποκτώντας γνώσεις. Κάνω φιλίες για να γνωρίσω καινούριους και διαφορετικούς χαρακτήρες, ώστε να κατακτήσω τον κόσμο. Κάνω πράγματα που να με ευχαριστούν, τώρα, και δεν ασχολούμαι όλη την ώρα μόνο για το μέλλον… Ζω περισσότερο για τη στιγμή και μόνο τη στιγμή!!!!

  • Νοιάζομαι, τελικά, για τους άλλους ή όχι;

Πιστεύω, πως νοιάζομαι. Όταν βλέπω κάποιον στενοχωρημένο, προσπαθώ να τον κάνω να αισθανθεί καλύτερα, όπως μπορώ… Κι αυτό, επειδή θέλω ο κόσμος να είναι ευτυχισμένος και γεμάτος χαρά…!!!!

  • Ζω, τελικά, η απλά περνά ο χρόνος χωρίς ουσία;

Ζω, ναι ζω! Ζω γιατί έχω φιλίες και περνώ όμορφα μαζί τους.
Χορεύω και τραγουδώ, γιατί μου αρέσει. Η οικογένεια μου είναι καλά, ευτυχισμένη, υγιείς, και ελπίζω να είναι και άλλες οικογένειες έτσι. Κάθε μέρα, είναι μια καινούργια μέρα και την ξεκινώ με ελπίδα και χαμόγελο, και ελπίζω και άλλοι άνθρωποι να την ξεκινάν έτσι. . Αν και μου συμβαίνουν κάποια κακά, αφού έχω όλα αυτά, είμαι υγιείς, είμαι ευτυχισμένη, έχω ταλέντο σε αυτά που λατρεύω, οι φίλοι και η οικογένεια μου είναι καλά και τόσα άλλα ωραία πράγματα μου υπάρχουν και συμβαίνουν στη ζωή, κι έτσι μπορώ να απορρίπτω τα άσχημα, τότε ναι… ναι ζω και μάλιστα καλά…, όμως αυτή την καλή ζωή προσπαθώ να τη μεταδίδω και στους άλλους. Διότι, έτσι μπορεί κάποια μέρα όλος ο κόσμος να είναι γεμάτος χαμογέλα!!!!



Ενώ μονολογούσα, προς το δρόμο για το σπίτι της φίλης μου, ήμουν τόσο σκεπτική που δεν πρόσεξα μια κολόνα, ακριβώς, μπροστά μου. Ξαφνικά, έπεσα πάνω της και ακούστηκε ένας βροντερός γδούπος… Πόνεσα, λίγο, αλλά το προσπέρασα, αφού δεν ήταν αυτό που με ένοιαζε, κι έτσι δεν ασχολήθηκα… Με ένοιαζε να πάω στη φίλη μου και να μιλήσουμε για όμορφα πράγματα , που θα μας κάνουν και τις δυο να γελάμε και να χαιρόμαστε, γιατί αυτό και πολλά άλλα, που μας ανεβάζουν ψυχολογικά, πιο πολύτιμα πράγματα, έχουν αξία…!


 -----
από τη μαθήτρια Χρυσούλα Βουζίνα - Α1